Ben misralarimi
Göz yasi döken meleklere benzetirim
Ben misralarimda beni degil
Sevebilecegim kadini yasatirim
Ben misralarimda bir yandan yasamayi
Bir yandan da ölüm teri akitmayi bilirim
Ben misralarima seni yazabildigim kadar süslemeyi
Sevmeyi unuttugum gün kadar ölmeyi isteyebilecek kadar
Kalbimi gök kusagi renkleri ile doldururum
Ben misrama senle baslayip
Senle bitirmenin aski ile yanip tutusurum
Bir o kadarda denizde yolunu kaybetmis balinalar gibi
Kiyilara vurarak ölümümü beklerim
Ben seni ne misralarima sigdira bildim
Ne de yer yüzünün en ötesi olan yüregime
Ben seni sevene kadar yoktu bu yürek
Sen,bir o kadar da ben unutulmaya yüz tuttuk
Ask kitabindan bir ömür boyu severek kurtulduk..
Gönderen: ilhami
Şiirler
Sende Şiirini Ekle !!