| Yâ Rab bu ask bende, benimle her an;
Ask ile can buldum, canda var oldum!..
Bu zorlu nefsime neyledi zaman?..
Bazen kisa döndüm, kâh bahar oldum!..
Tevhîdin nûruyla, var ettin cani;
Ufkuna naksettin essiz fermâni!..
Tedbirden, takdire dönen her sonu;
Tefekkür ettikçe tövbekâr oldum!..
Kader levhâsinda, ince bir sir var;
Bir ömre sigmadi, ask denen esrâr!..
Âlemi sardikça bu derin efkâr;
Yanmis ney misâli, âh u zâr oldum!..
Ezelden ebede bu sevk, bu heves;
Firdevs'den, Mevâ'dan, Naim'den bir ses!..
Kutsal emanete yüklü her nefes;
Dal, budak saldikça, lalezâr oldum!..
Hüzün tezgâhinda, süsledin gülü;
Yardin, pâk eyledin mümin gönülü!
Sebepler içinde her tevekkülü;
Sezdikçe hem gizli, asikâr oldum!..
Yâ Rab yakin sensin, ben benden uzak;
Içimde, iç içe binlerce tuzak!..
Ey gönül geç nefsi, benligi birak;
Kim demis âlemde bahtiyâr oldum?!..
Rifat ARAZ
Gönderen: Aral
|